Buhari 5611:
Abdullah b. Mesleme bize rivayet etti.
Mâlik’ten, İshâk b. Abdullah’tan rivayetle:
İshâk, Enes b. Mâlik’i şöyle derken işitmiş:
Ebû Talha, Medine’de hurma bahçeleri bakımından Ensar içinde en çok mala sahip olan kişiydi. Malları içinde en sevdiği “Beyruhâ” adlı bahçeydi. Bu bahçe mescidin karşısındaydı. Resûlullah oraya girer ve içindeki güzel sudan içerdi.
Enes dedi ki:
“‘Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe erişemezsiniz’ ayeti inince Ebû Talha kalktı ve şöyle dedi:
‘Ey Allah’ın Elçisi! Allah ‘Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe iyiliğe erişemezsiniz’ diyor. Benim malım içinde en sevdiklerimden biri Beyruhâ’dır. Onu Allah için sadaka verdim. Allah katında sevabını ve karşılığını umuyorum. Ey Allah’ın Elçisi! Allah’ın sana gösterdiği yere onu koy (dilediğin yere tahsis et).’
Resûlullah şöyle dedi:
‘Aferin! Bu kârlı bir maldır’ —Abdullah (b. Mesleme) “râbih mi, râyiḥ mi” dediğinden şüphe etti— ‘Söylediklerini duydum ve ben onu akrabalara vermeni uygun görüyorum.’
Ebû Talha: ‘Yaparım, ey Allah’ın Elçisi’ dedi. Sonra Ebû Talha onu akrabaları ve amcaoğulları arasında paylaştırdı.”
İsmail ve Yahyâ b. Yahyâ da “râyiḥ” demiştir.