Buhari 1369:
Hafs b. Ömer bize rivayet etti. Şu‘be bize rivayet etti; Alkame b. Mersed’den; Sa‘d b. Ubeyde’den; Berâ b. Âzib’den; Peygamberden:
Şöyle dedi:
“Mümin, kabrinde oturtulduğunda ona (melekler) gelir; sonra ‘Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın elçisi olduğuna’ şahitlik eder. İşte bu, ‘Allah, iman edenleri sağlam sözle sabit kılar’ ayetidir.”
Muhammed b. Beşşâr bize rivayet etti. Gunder bize rivayet etti. Şu‘be bize aynı hadisi rivayet etti ve şunu ekledi:
“‘Allah, iman edenleri sabit kılar…’ (ayeti) kabir azabı hakkında inmiştir.”
Buhari Cenaiz 86
Buhari 1370:
Ali b. Abdullah bize rivayet etti. Yakub b. İbrahim bize rivayet etti. Babam bana rivayet etti; Sâlih’ten. Nâfi‘ bana rivayet etti: İbn Ömer ona haber vermiş, şöyle demiş:
Peygamber, kuyuya (atılanların) bulunduğu yerin halkına (kuyu içindekilere) bakarak şöyle dedi:
“Rabbinizin vaat ettiği şeyi gerçek olarak buldunuz mu?”
Ona: “Ölülerle mi konuşuyorsun?” denildi.
Şöyle dedi: “Siz onlardan daha çok işitiyor değilsiniz; fakat onlar cevap veremezler.”
Peygamber, kuyuya (atılanların) bulunduğu yerin halkına (kuyu içindekilere) bakarak şöyle dedi:
“Rabbinizin vaat ettiği şeyi gerçek olarak buldunuz mu?”
Ona: “Ölülerle mi konuşuyorsun?” denildi.
Şöyle dedi: “Siz onlardan daha çok işitiyor değilsiniz; fakat onlar cevap veremezler.”
Buhari 1371:
Abdullah b. Muhammed bize rivayet etti. Süfyân bize rivayet etti; Hişâm b. Urve’den; babasından; Âişe’den:
Âişe dedi ki: Peygamber ancak şunu söylemiştir:
“Onlar şimdi, benim söylediğimin hak olduğunu biliyorlar.”
Ve Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: “Sen ölülere işittiremezsin.”
Âişe dedi ki: Peygamber ancak şunu söylemiştir:
“Onlar şimdi, benim söylediğimin hak olduğunu biliyorlar.”
Ve Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: “Sen ölülere işittiremezsin.”
Buhari 1372:
Abdân bize rivayet etti. Babam bana haber verdi; Şu‘be’den. Eş‘as’ı işittim; babasından; Mesrûk’tan; Âişe’den:
Âişe’ye Yahudi bir kadın girdi; kabir azabını andı ve ona: “Allah seni kabir azabından korusun” dedi.
Âişe, Allah’ın elçisine kabir azabını sordu. Şöyle dedi: “Evet, kabir azabı (vardır).”
Âişe dedi ki: Bundan sonra Allah’ın elçisinin kıldığı hiçbir namaz görmedim ki kabir azabından Allah’a sığınmasın.
Gunder şu ilaveyi yaptı: “Kabir azabı haktır.”
Âişe’ye Yahudi bir kadın girdi; kabir azabını andı ve ona: “Allah seni kabir azabından korusun” dedi.
Âişe, Allah’ın elçisine kabir azabını sordu. Şöyle dedi: “Evet, kabir azabı (vardır).”
Âişe dedi ki: Bundan sonra Allah’ın elçisinin kıldığı hiçbir namaz görmedim ki kabir azabından Allah’a sığınmasın.
Gunder şu ilaveyi yaptı: “Kabir azabı haktır.”
Buhari 1373:
Yahya b. Süleyman bize rivayet etti. İbn Vehb bize rivayet etti. Dedi ki: Yûnus bana haber verdi; İbn Şihâb’dan. İbn Şihâb dedi ki: Urve b. Zübeyr bana haber verdi: Esmâ bint Ebî Bekir’i şöyle derken işitti:
Allah’ın elçisi hutbe için ayağa kalktı; kişinin kabirde uğrayacağı fitneyi (kabir imtihanını) anlattı. Bunu anınca Müslümanlar şiddetli bir feryat kopardılar.
Allah’ın elçisi hutbe için ayağa kalktı; kişinin kabirde uğrayacağı fitneyi (kabir imtihanını) anlattı. Bunu anınca Müslümanlar şiddetli bir feryat kopardılar.
Buhari 1374:
Ayyâş b. Velîd bize rivayet etti. Abdülâ‘lâ bize rivayet etti. Saîd bize rivayet etti; Katâde’den; Enes b. Mâlik’ten:
Enes onlara rivayet etti ki Allah’ın elçisi şöyle dedi:
“Kul kabre konulduğunda, arkadaşları ondan dönüp gider; hatta onların ayakkabılarının sesini işitir. Ona iki melek gelir; onu oturtur ve ona şöyle derler: ‘Şu adam hakkında — Muhammed hakkında — ne derdin?’
Mümine gelince: ‘Onun Allah’ın kulu ve elçisi olduğuna şahitlik ederim’ der. Ona denir ki: ‘Ateşteki yerinize bak; Allah onu senin için cennette bir yerle değiştirdi.’ Böylece ikisini de görür.”
Katâde dedi ki: Bize, kabrinin genişletileceği de anlatıldı.
Sonra Enes’in hadisine döndü:
“münafık ve kâfire gelince: Ona denir ki: ‘Bu adam hakkında ne derdin?’ O der ki: ‘Bilmiyorum; insanlar ne diyorsa ben de onu diyordum.’ Ona denir ki: ‘Bilmedin, okumadın!’ Sonra demir tokmaklarla bir darbe vurulur; öyle bir çığlık atar ki, yakınındaki herkes duyar; iki ağır varlık (insan ve cin) hariç.”
Enes onlara rivayet etti ki Allah’ın elçisi şöyle dedi:
“Kul kabre konulduğunda, arkadaşları ondan dönüp gider; hatta onların ayakkabılarının sesini işitir. Ona iki melek gelir; onu oturtur ve ona şöyle derler: ‘Şu adam hakkında — Muhammed hakkında — ne derdin?’
Mümine gelince: ‘Onun Allah’ın kulu ve elçisi olduğuna şahitlik ederim’ der. Ona denir ki: ‘Ateşteki yerinize bak; Allah onu senin için cennette bir yerle değiştirdi.’ Böylece ikisini de görür.”
Katâde dedi ki: Bize, kabrinin genişletileceği de anlatıldı.
Sonra Enes’in hadisine döndü:
“münafık ve kâfire gelince: Ona denir ki: ‘Bu adam hakkında ne derdin?’ O der ki: ‘Bilmiyorum; insanlar ne diyorsa ben de onu diyordum.’ Ona denir ki: ‘Bilmedin, okumadın!’ Sonra demir tokmaklarla bir darbe vurulur; öyle bir çığlık atar ki, yakınındaki herkes duyar; iki ağır varlık (insan ve cin) hariç.”