Suyu bineğinde ya da kullanma imkanı bulduğu yerde unutur ve teyemmüm alarak namazını kılarsa, bu caiz olmaz. Bu, İmam Şafii’nin görüşüdür. Çünkü bu, hatırlanması gereken bir temizliktir ve unutulması sebebiyle de düşmez. Bu, tıpkı abdesti olmadığı halde namaz kılan ya da mesh ile namaz kılan ardından namazdan önce mesh müddetinin sona erdiğini anlayan kimsenin durumu gibidir. (Suyu) arama işini bırakması hasebiyle ifrata ve aşırıya kaçmış sayılır.
Ebu Hanife ve Ebu Sevr ise; bunun (suyu unutma sebebiyle teyemmüm alıp namaz kılmasının) caiz olacağını belirtmişlerdir. İmam Malik’ten her iki mezhebin görüşüne dair görüş de nakledilmiştir. Çünkü bu kimse unutmanın yanında, suyu kullanmaya da imkan bulamaması sebebiyle “su bulamayan kimse” hükmündedir.
Buradakinin tersine, su bulamayan kimsenin ifrata ve aşırıya kaçan kimse gibi sayılamayacağı şeklinde cevap verilmiştir.