Alî b. Muhammed’in rivayetine göre: Soğdlular, Hudhaynah’ın idaresi sırasında Türklere yardım etmişlerdi. Bu yüzden el-Haraşî onların valisi olarak tayin edilince, canlarından korktular ve önderleri topraklarını terk etmeye karar verdiler.
Fakat kralları onlara şöyle öğüt verdi:
“Bunu yapmayın. Olduğunuz yerde kalın; ona borçlu olduğunuz vergiyi ödeyin ve gelecekteki vergiyi de garanti altına alın. Topraklarınızı iyi bir şekilde işlemeyi sürdüreceğinize ve isterse onunla birlikte seferlere katılacağınıza söz verin. Geçmiş davranışlarınız için özür dileyin ve ona rehineler verin.”
Onlar ise şöyle dediler:
“Onun bunlarla yetinmeyeceğinden ve bu şartları kabul etmeyeceğinden korkuyoruz. Bu yüzden Hucend’e gideceğiz; orada hükümdardan koruma isteyeceğiz. Sonra valiye (yani el-Haraşî’ye) bir mesaj gönderip geçmiş davranışlarımızdan dolayı bizi bağışlamasını isteyecek ve bundan sonra kötü bir iş yapmayacağımıza dair güvence vereceğiz.”
Kralları, “Ben de sizden biriyim ve size verdiğim öğüt sizin iyiliğiniz içindir,” dedi. Ancak onlar onun öğüdünü reddedip Hucend’e doğru yola çıktılar.
Karzanj, Kişşin, Beyarkath ve Thabit, İştikhan ordusunu aldılar ve Fergana kralı el-Tar’a bir mesaj göndererek kendilerini korumasını ve şehrine yerleşmelerine izin vermesini istediler. Kral bunu kabul etmek üzereyken annesi ona şöyle dedi:
“Bu şeytanları şehrine alma. Bunun yerine onlar için kırsal bir bölge boşalt.”
Bunun üzerine onlara şöyle haber gönderdi:
“Sizin için boşaltmamı istediğiniz bir kırsal bölgeyi söyleyin. Bana kırk gün süre verin”—bazı rivayetlere göre yirmi gün—“isterseniz size Kuteybe’nin vali olarak bıraktığı ‘Isam b. ‘Abdallah el-Bahîlî’nin bulunduğu geçidi boşaltırım.”
Onlar ‘Isam’ın geçidini kabul ettiler ve el-Tar’a “Bize orayı boşalt” diye haber gönderdiler. O da şöyle dedi:
“Orayı boşaltırım; fakat siz oraya girinceye kadar benimle aranızda ne bir anlaşma ne de bir güvence vardır. Eğer Araplar siz oraya ulaşmadan sizi yakalarsa, sizi korumam.”
Onlar bu şartı kabul ettiler ve o da geçidi onlar için boşalttı.
Bazı rivayetlere göre: İbn Hubeyrah, onlar henüz topraklarını terk etmeden önce kendilerine başvurarak kalmalarını istemiş ve kendi seçecekleri bir valiyi tayin etmeyi teklif etmişti. Ancak onlar bunu reddederek Hucend’e doğru yola çıktılar.
‘Isam’ın geçidi, o sırada Fergana kralı Biladha’nın veliahtı olan Asfarah’ın yönetimindeki kırsal bölgede bulunuyordu. Kral, Ebu Anucur lakabıyla bilinen Biladha idi.
Rivayet edilir ki Karzanj onlara şöyle dedi:
“Size üç seçenek sunuyorum; bunlardan birini seçmezseniz helâk olursunuz. Arapların süvarisi diye bilinen Sa‘îd, öncü kuvvetlerin başında ‘Abd al-Rahman b. ‘Abdallah el-Kuşeyrî’yi gönderdi. Gece baskını yapın ve onu öldürün; böylece el-Haraşî bunu öğrenince size saldırmaz.”
Onlar bunu reddettiler.
Bunun üzerine Karzanj dedi ki:
“O halde Şaş Nehri’ni geçin ve onlara ‘Bizden ne istiyorsunuz?’ diye sorun. Cevap verirlerse kurtulursunuz; vermezlerse Suyab’a gidin.”
Bunu da reddettiler.
Sonunda Karzanj şöyle dedi:
“O halde onlara vergi ödeyin.”
Rivayetin devamına göre: Karzanj ve Celnec, Kiyy ordusuyla birlikte yola çıktılar; Abar b. Makhnun ve Thabit ise İştikhan ordusuyla hareket ettiler. Beyarkath ve Sabaskath orduları, altın kemerli bin kişiyle birlikte, Buzmacan’daki dihkanlarla beraber yola çıktılar. ed-Divashînî, Buncikath ordusuyla birlikte Abghar kalesine doğru hareket etti.
Karzanj ve Soğd ordusu sonunda Hucend’e ulaştı.