Bütün kaplar Kudüs’te temizdir, yükselmiş pazarın kapları hariçtir, Rabbi Meir böyle der. Rabbi Yosi der ki, yılın diğer günlerinde ortadakiler pis, kenardakiler temizdir. Hac zamanında ise ortadakiler temiz, kenardakiler pisti, çünkü ortadakiler azdır ve kenarlara çekilirler. Kudüs’te bulunan bütün kaplar, su dolumu için iniş yolundaki kaplar pis, çıkış yolundaki kaplar ise temizdir, Rabbi Meir böyle der. Rabbi Yosi der ki, hepsi temizdir, sadece sepet, kürek ve mezra (toplama araçları) kabirlere ayrılmıştır. On dört tane bıçak vardır; on dördüncüsü keserken kullanılır, on üçüncüsü farklıdır ve yıkanır. Makas, bunların arasında farklıdır ve yıkanır. On dördüncü Şabat gününde vardır ve kesmek için kullanılır. On beşincisi kesmek için kullanılır. Bıçak bağlıysa, o bıçaktır.
Perde, kirlendiği zaman, doğum sonrası pisliği içinde yıkanır ve hemen takılır. Temizlikten sonra ise dışta yıkanır ve askıya asılır. Yeni perde varsa, onu halk gösterecek şekilde çatının üstüne sererler.
Rabban Şimon ben Gamliel der ki, Rabbi Şimon ben HaSagan’dan duyduğuma göre, perde bir parmak kalınlığındadır. Üzerinde 72 iplik vardır ve her iplikte 24 iplik bulunur. Uzunluğu 40 arşın, genişliği 20 arşındır ve 82 bin düğümle yapılır. Yılda iki tane yapılır ve 300 rahip bunu yıkar.
Kutsal kutsalların eti kirlenirse, ister doğum pisliği olsun, ister dış pislik, ister içte, ister dışta, Beit Şammai der ki, her şey içte yakılır, dış pislik dışta. Beit Hillel der ki, her şey dışta yakılır, iç pislik içte.
Rabbi Eliezer der ki, dış pislik ister içte ister dışta olsun dışta yakılır, iç pislik ise ister içte ister dışta olsun içte yakılır. Rabbi Akiva der ki, nerede pislik varsa orada yakılır.
Her daim sunuların parçaları doğuda yarım kuzu ve altı aşağıdan, musafların parçaları batıda yarım kuzu ve altı aşağıdan verilir. Yeni ayın başında sunular sunağın eşiğinin altından verilir. Şekel ve birinci ürünler sadece sunağın önünde kullanılır. Ancak ma’aser dahan, ma’aser behema ve birinci ürünler hem sunağın önünde hem önünde olmayan yerde kullanılır.
Kutsal sunular ve sunularda bulunan hayvanlar İsrail’de ve Eder Kulesi’ne kadar erkek ve dişi olarak ayrılır. Rabbi Yehuda der ki, pesah hayvanları hactan önce en az 30 gün sayılır.
İlk başlarda hayvanlar bulundukları yerden alınırdı, kurban kesiciler sunusunu getirene kadar beklerlerdi. Sonra bırakıp kaçmaya başladılar. Bunun üzerine mahkeme kararıyla sunular mutlaka halkın sunusundan gelmelidir.
Rabbi Şimon der ki, mahkeme yedi hüküm koymuştur ve bu hükümlerin biri şudur: Deniz ülkelerinden gelen yabancı, kendi sunusunu gönderirse halkın sunusundan kabul edilir, göndermezse halkın sunusundan kabul edilir. Ölen bir yabancı da, bıraktığı sunuları varsa kendi sunusundan kabul edilir, yoksa halkın sunusundan kabul edilir. Mahkemenin şartı, ölen yüksek rahibin sunusunun halka yakın olmasıdır. Rabbi Yehuda ise bunun mirasçılara ait sunu olduğunu ve tamamlandığını söyler.
Kutsal tuz ve odunlar rahiplerin yanında hazırdır. Kınaların bozuk olanları halkın sunusundan gelir. Rabbi Yosi der ki, kına sunanlar bozuk kınaları da kabul eder.