Mabette on üç borazan, on üç masa ve on üç secde yeri vardı. Rabban Gamliyel’in evi ile Rab Hanan’ya’nın, kahraman rahiplerin evi, on dört secde yeri bulunduruyordu. Kalan secdeler ise ağacın evinin önündeydi, çünkü atalarından onlara böyle bir gelenek kalmıştı ve kutsal sandık orada saklanıyordu. Bir rahip arkadaşının döşemesinin renginin değiştiğini görüp yanına gelip söylediği anda ruhu çıktı; herkes özellikle anladı ki kutsal sandık oradaydı. Secdeler dörtü kuzeyde, dördü güneyde, üçü doğuda ve ikisi batıda olmak üzere on üç kapının karşısındaydı. Güney kapıları batıya yakındı ve bu kapılar sırasıyla Yüksek Kapı, Ateş Kapısı, İlk Doğanlar Kapısı ve Su Kapısı olarak adlandırılıyordu. Su Kapısı ismini bayramdaki nesekh suyunun oraya dökülmesinden alıyordu; Rabbi Eleazar ben Yaakov’a göre bu su dökülür ve evin kapı eşiğinin altından dışarı akardı. Kuzey tarafında batıya yakın kapılar Jokneam Kapısı, Kurban Kapısı, Kadınlar Kapısı ve Şarkı Kapısı olarak geçiyordu. Jokneam Kapısı ismini sürgün sırasında oradan çıkan Jokneam’dan alıyordu. Doğu tarafında Nikron Kapısı ile sağda ve solda olmak üzere iki “Pişpeş” Kapısı vardı. Batıda ise isimleri olmayan iki kapı bulunuyordu.
Mabette on üç masa vardı; sekizi şişhane evinde bulunur ve üzerinde kurbanlar yıkanırdı. İkisi kuzunun batı tarafında, biri şişhane, diğeri gümüş tarafındaydı; şişhane tarafı ekmek sunuları için verilirken, gümüş tarafı hizmet aletleri için veriliyordu. İki masa iç avluda, evin kapısının önünde yer alıyordu; biri şişhane masası, diğeri altın masaydı. Şişhane masası ekmek sunularının girişindeydi, altın masası ise çıkışındaydı ve kutsal kabul edilir ama indirilmiyordu. İç avluda ayrıca altın bir masa daha vardı; üzerinde sürekli ekmek sunuları bulunurdu.
Mabette on üç borazan vardı ve üzerlerinde şöyle yazılıydı: “Yeni hanım ve eski hanım, kınalar ve yükselen yavrular, odun ve tütsü, altın (Kıpporet için).” Bunlardan altısı adak içindi. Yeni hanım her yıl yazılı olan, eski hanım kimsesizler için, kınalar borçlular içindi. Yükselen yavrular güvercin yavrularını temsil eder ve hepsi yükselen (şelamim) kurbanlarıdır, Rabbi Yehuda’ya göre. Bilginler ise kınalardan birinin günah kurbanı, diğerinin şelamim kurbanı olduğunu, yükselen yavruların ise tamamen şelamim olduğunu söylerler.
Kişi “Üzerimde odun var” dediğinde iki çubuktan eksik olmaması gerekir; tütsü bir avuçtan eksik olmamalı, altın da bir altın dinardan az olmamalıdır. Altı adak içindi. Adak, şelamim (barış kurbanları) alınması için olur; eti adak için, derileri ise rahiplere aittir. Bu midraş Yehoyada Kühen Gadol tarafından yorumlanmıştır; “Günah, suç ve suçluluk YHWH içindir.” temel kuraldır. Her ne günah ve suç yüzünden gelir ise, onun eti adak, derileri rahiplere aittir. Mabette iki yazı mevcuttu: “Suçluluk YHWH içindir, suçluluk rahipler içindir.” Ayrıca şöyle denmiştir: “Gümüş suç ve gümüş günahlar tapınağa rahiplere getirilmezler.”