Bunun hakkında üç mesele gelmiştir.
Birincisi, sahurun müstehaplığı konusudur. el-Muvaffak şöyle der: Bu hususta bir ihtilaf bilmiyoruz. Enes’ten nakledildiğine göre, Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Sahur yapınız; çünkü sahurda bereket vardır.” Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir. Amr b. el-As’tan rivayete göre de Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bizim orucumuzla kitap ehlinin oruçları arasındaki fark, bizim sahura kalkıp yememizdir.”
İkinci mesele, sahurun vaktiyle ilgilidir. İmam Ahmed der ki: Sahuru ertelemeyi hoş görürüm. Çünkü Zeyd b. Sâbit’ten rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir: “Biz Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraber sahur yemeği yedik. Sonra sabah namazına kalktık.” Enes b. Mâlik: “Sahur ile sabah namazı arasında ne kadar zaman oldu?” diye sorunca, Zeyd: “Elli ayet okunacak kadar,” diye cevap verdi. Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir. Nitekim sahurdan kasıt, oruca bir tür güç ve kuvvet toplamaktır. Sahurun sabaha yakın olması da, orucun tutulmasını kolaylaştırmaktadır.
Üçüncü mesele, sahurda ne yapılacağı hakkındadır. Yeme, içme ve bu minvalde ortaya çıkan tüm şeylerle sahurun fazileti elde edilir. Ebû Saîd el-Hudrî’den nakledildiğine göre, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Sahur vaktinde yemek yemekte bereket vardır. Bu nedenle sahuru terk etmeyiniz. Bir yudum su ile de olsa onu terk etmeyiniz. Şüphesiz sahur yapanları Yüce Allah bağışlar ve melekler de onun için dua ederler.”