İçlerinde Sevri, İmam Şafii ve Rey ashabının da bulunduğu ilim adamlarının çoğunluğuna göre, namazda iken sağ eli sol elin dirseğinin üzerine koymak, namazın sünnetlerindendir. Bunu, İbn Münzir, İmam Malik’ten nakletmiştir. Üzerinde (İmam Malik’in) arkadaşlarının yer aldığı görüşe göre ise eller, (bağlanmaz) salınır.
Bu konudaki delil; Buhârî’nin, Ebu Hazim’den, onun da Sehl b. Sa’d’dan yaptığı rivayettir. Kendisi şöyle demiştir: “İnsanlara, namaz kılarken kişinin sağ elini sol dirseği üzerine koyması emredilirdi.” Ebu Hazim: “Benim bildiğime göre Sehl b. Sa’d, bunu Hz. Peygamber’e (sallallahu aleyhi ve sellem) ref ediyor.” demiştir.
İbn Mesud’dan nakledildiğine göre; kendisi namaz kıldığında sol elini sağ elinin üzerine koyardı. Böyle yaptığını Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) görünce, artık sağ elini sol elinin üzerine koydu.
Kubaysa b. Helb’den, onun da babasından gelen rivayete göre, o şöyle demiştir: “Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) bize imamlık yaptı, sağ eliyle solunu tutmaktaydı.”
Elini dirseğinin üzerine ya da yakın yerine koyması müstehaptır. Çünkü bu noktada Vail b. Hucr hadisinde şöyle gelmiştir: “Sonra Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), sağ elini sol avucunun arkasına, bileğinin ve kolunun üzerine koydu.”