Siyer yazarlarının tamamına göre, bu yılda Allah’ın Elçisi bizzat el-Ebvâ, yahut bazen denildiği üzere Veddân seferine çıktı. Bu iki yer birbirine altı mil mesafede ve karşı karşıyadır. Bu sefere çıktığında Medine’de yerine Sa‘d b. Ubâde b. Düleym’i bıraktı.
Bu seferde sancağını Hamza b. Abdülmuttalib taşıyordu ve sancağın beyaz olduğu rivayet edilir.
Vâkıdî der ki: Orada on beş gün kaldı, sonra Medine’ye döndü.
Yine Vâkıdî’ye göre: Rebîü’l-Âhir ayında (2 Ekim 623’te başladı) Allah’ın Elçisi iki yüz sahabesiyle birlikte Buvât’a kadar bir sefere çıktı. Amacı, Kureyş’ten yüz kişi ve iki bin beş yüz deveyle yola çıkan Ümeyye b. Halef’in idaresindeki kervanı engellemekti. Ancak sonunda herhangi bir çatışma olmadan Medine’ye döndü.
Bu seferde sancağını Sa‘d b. Ebî Vakkas taşıyordu ve Medine’de yerine Sa‘d b. Muâz’ı bırakmıştı.
Bundan önce, Rebîü’l-Evvel ayında (2 Eylül 623’te başladı), Muhacirlerin başında Kurz b. Câbir el-Fihrî’nin peşine düştü. Kurz, el-Cemmâ’da otlatılan Medine sürülerine baskın yapmış ve onları sürüp götürmüştü. Allah’ın Elçisi onu Bedir’e kadar takip etti, fakat yetişemedi. Bu seferde sancağı Ali b. Ebî Tâlib taşıyordu ve Medine’de yerine Zeyd b. Hârise’yi bırakmıştı.
Bu yılda Allah’ın Elçisi, Kureyş’in Şam’a giden kervanını engellemek üzere Muhacirlerin başında bir sefere çıktı. Bu, el-Uşeyre seferidir ve Yenbu‘ya kadar uzandı. Medine’de yerine Ebû Seleme b. Abdülesed’i bırakmıştı. Sancağını Hamza b. Abdülmuttalib taşıyordu.