el-Muvaffak şöyle demiştir: Ebu Hanife’nin ileri sürdüğü gerekçe lehimize delildir. Çünkü lafız her yakın akrabayı kapsayacak şekilde genel gelmiştir. Nitekim miras konusunda da bu hüküm varis hakkında has olarak gelmiştir. Aynı şekilde infak da böyle değerlendirilir. Şafii ashabının delil olarak getirdiği hadise gelirsek, bu hadisin özel bir kişiye yahut özel bir duruma yönelik olması muhtemeldir. Bu nedenle babayı, dedeleri ve oğulların oğullarını zikretmemiştir. “Bu kıyas doğru değildir” sözlerine karşılık biz, hükmümüzü nass ile sabit olan bir esas üzerine bina ettiğimizi belirtiriz. Ayrıca onlar, farklı konumda olmalarına rağmen oğulların oğullarını da kapsama almışlardır, bu sebeple söyledikleri geçersiz olur.
Bu hüküm, mirasçı olan ya da asabe olan varislere tahsis edilmiştir. Çünkü ayetin genel ifadesi bunu gerektirir. Ancak uzak akrabaları kapsamaz.