Bu yılda, Hârûn er-Reşîd’in ordugâhında Muhammed el-Emîn b. Hârûn için halifelik üzerine biat alındı. `Abdallah b. Hârûn (el-Me’mûn) o sırada Merv’deydi. Rivayet edildiğine göre, el-Mehdî’nin mevlası olan, Tûs’taki posta teşkilatı görevlisi Hammawayh, Bağdat’ta posta ve istihbarat işlerinden sorumlu bulunan, kendi mevlası ve vekili Ebû Müslim Sellâm’a, er-Reşîd’in ölümünü bildirerek yazdı. Bunun üzerine (Ebû Müslim), Muhammed’in huzuruna çıktı, ona taziyede bulundu ve hilafet dolayısıyla onu tebrik etti. Bunu yapan ilk kişi o oldu. Ardından, hadım Recâ’, Sâlih b. er-Reşîd tarafından kendisine bu haberle gönderilmiş olarak, Cemâziyelâhir’in on dördüncü günü, Çarşamba günü onun yanına geldi. Bazıları bunun, Perşembe gecesinden önceki gece, yani Cemâziyelâhir’in ortasında gerçekleştiğini söyler. Haber Cuma günü ilan edildi; halk arasında iş karışık bir şekilde konuşulurken, haberin alınmasından sonra günün geri kalan kısmı ve gece boyunca gizli tutulmuştu.
Sâlih’in, er-Reşîd’in ölümünü bildiren mektubu hadım Recâ’ vasıtasıyla Muhammed el-Emîn’e ulaşınca, el-Huld sarayında bulunmakta olan (el-Emîn), şehirdeki Ebû Ca‘fer Sarayı’na geçti. İnsanların Cuma günü hazır bulunmalarını emretti. Onlar geldiler ve onlara namazı o kıldırdı. Namazı bitirince minbere çıktı. Allah’a hamd ve sena etti, er-Reşîd’in ölümünü insanlara duyurdu, hem kendisine hem de halka başsağlığı diledi. Onlara refah vaat etti, umutlarını genişletti ve herkese, istisnasız, güvenlik sözü verdi. Ailesinin ileri gelenleri, yakın adamları, mevâlîsi ve askerî kumandanları ona biat ettiler. Sonra evine döndü.
Babası tarafından amcası olan Süleyman b. Ebî Ca‘fer’i, ileri gelenlerden geri kalanlardan biat almakla görevlendirdi; o da bunu yaptı. es-Sindî’ye, bütün diğer insanlardan, yani kumandanlardan ve ordunun geri kalanından biat almasını emretti. Barış şehrinde bulunan askerlere yirmi dört aylık maaş verilmesini emretti; ayrıca en yakın adamlarına da aynı aylar kadar maaş verilmesini buyurdu.
Bu yılda, el-Emîn Muhammed ile kardeşi el-Me’mûn arasındaki ayrılık başladı. Her biri, babaları Hârûn’un, aralarında yükümlülük olarak düzenlediği ve daha önce zikrettiğimiz belgede, kendilerine yerine getirmelerini emrettiği şeyler hususunda ötekine karşı çıkmaya karar verdi.