Cem etmek, sadece namazı kısaltmanın mübah olduğu bir yolculukta caizdir. Çünkü bu, bir ruhsattır ve yolculukta zorluğu kaldırmak için sabit olmuştur. Uzun olması durumunda bu da –namazın kısaltılması ve üç defa meshetme konusunda olduğu gibi– bir ruhsata hastır. Çünkü cem etmek, (namaz) ibadetini vaktinden tehir edip ertelemektir; bu şekliyle de (yolcu iken) orucu tutmama konusundan daha belirgindir.
Bir de namazların cem edildiğinin delili, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in fiilidir ve bu fiil bir sigâ şeklinde gelmemiştir. Bu da kesin bir şekilde yerine getirilmiş, amel edilmiş olduğudur. Dolayısıyla buna dair hüküm de ancak benzeriyle gerçekleşir. Zira Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in uzun yolculuk dışında namazı cem ettiği nakledilmemiştir.
İmam Malik ve iki görüşünden birisine göre İmam Şafii ise; kısa yapılan yolculuklarda dahi namazları cem etmenin caiz olduğunu söylemişlerdir. Çünkü Mekke halkı, hem Arafat hem de Müzdelife’de namazları cem ederlerdi; halbuki bu yolculuk, kısa bir yolculuktur. Buna ise geçen açıklamalarla cevap verilmiştir.