Miras engelleyici öldürme, haksız yere yapılan öldürmedir. Bu da öldürme (kısas), diyet yahut kefaret cezasıyla tazmin edilip ödenenlerdir. Kasden öldürme şüphesi, hata ile öldürme ve hata mecrasında icra edilen öldürmeler bir sebebe bağlı öldürmeler gibi kabul edilir. Çocuğun öldürmesi, delilin yahut uykuda olanın öldürmesi gibi durumlarda, mezhebe göre öldüren şahıs maktül’e mirasçı olabilir.
İmam Ahmed’den gelen diğer bir görüşe göre, adam öldürmek her halükarda mirastan kişiyi engeller. Bu da Şafii mezhebinin zahir görüşüdür.
Ebu Hanife ve iki arkadaşı (Ebu Yusuf ve Muhammed) ise şöyle demişlerdir: Kişiyi günahkar kılmayan bütün öldürmeler, örneğin çocuğun, delilin, uykuda olanın yahut birinin üzerine düşüp onu öldürmesi gibi durumlar, miras almasına engel değildir. Aynı zamanda, bineği süren yahut onu sevk eden yolcuları kendi eliyle düşürerek öldürmesi durumunda kişi, maktül’ün malına mirasçı olabilmektedir. Bu sabit olduğuna göre, öldürmeye ortak olanların mirastaki durumu, tek başına öldürmeye sebep olanın durumuyla aynı hükme tabiidir.