Heikal’in kapısı yirmi arşın yüksekliğinde ve on arşın genişliğindeydi. Dört kapısı vardı: İkisi içerde, ikisi dışardaydı. Hezekiel’in sözünde geçtiği gibi: “Ve Heikal ve Kodesh için iki kapı.” Dış kapılar, duvar kalınlığını örtmek için içe doğru açılırdı; iç kapılar ise evin içine açılarak diğer kapıların arkasını kapatırdı; çünkü bütün ev altınla kaplıydı, yalnızca kapıların arkası hariç. Rabbi Yehuda der ki: Kapıların içinde dururlardı ve kıvrımlıydılar; geriye doğru katlanırlardı. Bunların her biri iki buçuk arşın, öbürleri de iki buçuk arşındı. Sağda yarım arşınlık bir söve ve solda da yarım arşınlık bir söve bulunurdu. Hezekiel’in ifadesiyle: “Kapılara iki döner kapı, her bir kapıya iki kapı vardı.”
Büyük kapının iki küçük yan kapısı vardı: Biri kuzeyde, biri güneyde. Güneydeki kapıdan asla kimse geçmemişti. Bu kapı hakkında Hezekiel şöyle der: “Bu kapı kapalı olacak, açılmayacak ve kimse içeri girmeyecek; çünkü Tanrı, İsrail’in Tanrısı oradan girmiştir, bu nedenle kapalı kalacaktır.” Görevli anahtarı alır, küçük kapıyı açar ve küçük odaya girer, oradan Heikal’e geçerdi. Rabbi Yehuda der ki: Duvar kalınlığı içinde yürünürdü, iki kapı arasında durulur, dış kapılar içeriden, iç kapılar dışarıdan açılırdı.
Orada otuz sekiz oda vardı: On beşi kuzeyde, on beşi güneyde, sekizi batıda. Kuzey ve güney taraflarında beşer kat, üst üste üç sıra ve en üst sırada iki oda vardı. Her bir odada üç kapı vardı: Biri sağdaki odaya, biri soldaki odaya, biri de üstteki odaya açılırdı. Doğu kuzey köşesinde beş kapı vardı: Biri sağdaki odaya, biri üstteki odaya, biri çevre geçidine, biri küçük kapıya, biri de Heikal’e açılırdı.
Alt katta beş, ortada altı, üst katta yedi sıra taş döşemesi vardı. I. Krallar 6’ya göre: “Alt sıra beş arşın genişliğinde, orta sıra altı arşın genişliğinde ve üçüncü sıra yedi arşın genişliğindeydi.”
Kuzeydoğu köşesinden kuzeybatı köşesine çıkan bir çevre geçidi vardı. Bu geçitten odaların çatısına çıkılırdı. Batıya doğru çıkarken, kuzey tarafında ilerlenirdi. Batıya varınca güneye dönerdi. Güney yönünde ilerleyip doğuya döner, doğuya varınca güney tarafındaki çatı girişine ulaşırdı. Bu giriş güney tarafına açılırdı. Burada iki sedir ağacı direk bulunurdu; bunlar aracılığıyla çatıya çıkılırdı. Üst katta yer alan bölmeler, Kutsal ile En Kutsal yerleri birbirinden ayırırdı. Üst kattaki açıklıklar, En Kutsal yerin içine bakacak şekilde düzenlenmişti. Zanaatkârlar buradan sandıklarla aşağıya indirilirdi ki, kutsal mekâna bakmasınlar.
Heikal yüz arşın uzunluğunda, yüz arşın genişliğinde ve yüz arşın yüksekliğindeydi. Giriş kısmı altı arşın kalınlığında ve kırk arşın yüksekliğindeydi. Bir arşınlık bir süsleme, iki arşınlık bir tavan çıkıntısı, bir arşınlık tavan ve bir arşınlık sıva katmanı vardı. Üst katın yüksekliği kırk arşındı. Üç arşın korkuluk ve bir arşın “karga kapanı” vardı. Rabbi Yehuda der ki: Karga kapanı fazla uzamazdı, sadece dört arşınlık bir korkuluk olurdu.
Doğudan batıya olan ölçü yüz arşındı: Ulam duvarı beş arşın, Ulam on bir arşın, Heikal duvarı altı arşın, iç mekân kırk arşın, bir arşınlık Traksin bölmesi, Kodesh ha-Kodashim yirmi arşın, Heikal’in arka duvarı altı arşın, odalar altı arşın ve odaların duvarı beş arşındı. Kuzeyden güneye ölçü yetmiş arşındı: Çevre duvarı beş arşın, geçit üç arşın, oda duvarı beş arşın, odalar altı arşın, Heikal duvarı altı arşın, iç mekân yirmi arşın, Heikal duvarı altı arşın, odalar altı arşın, oda duvarı beş arşın, su tahliye odası üç arşın ve onun duvarı beş arşındı.
Ulam kuzey ve güneyden on beşer arşın dışa taşardı. Bu kısma Beit HaHalifot (bıçakların saklandığı yer) denirdi. Heikal arkadan dar, önden genişti. Aslana benzetilirdi. Çünkü Yeşaya 29’da şöyle denir: “Vay Ariel, Ariel, Davud’un konakladığı şehir.” Nasıl ki bir aslan arkadan dar, önden genişse, Heikal de öyledir.