Vekâlet ancak mâlum olan bir tasarrufta geçerlidir. Buna göre: “Seni her şeyde, az-çok hepsinde, bana câiz olan tüm tasarruflarda yahut da bana ait tüm malımda seni vekil yaptım.” derse bu geçerli olmaz. Bunu Ebû Hanîfe ve İmam Şâfiî söylemiştir. Çünkü bunda büyük bir aldatma ve tehlike vardır. Zira bu, malının hibe edilmesine, eşlerinin boşanmasına, kölelerinin azad edilmesine ve birçok kadınla evlenmesine sebebiyet verir. O zaman da çokça mehir ve fazlaca para vermesi gerekecek, ortaya çıkan zarar da büyük olacaktır.
Şayet: “Malımın hepsini sat ve borçlarımın hepsini de kabzet.” derse bu sahih olur; çünkü o, kendi mal ve borçlarını bilmektedir. Şayet: “Malımdan dilediğini sat ve borçlarımdan dilediğini kabzet.” derse bu da câizdir. Zira hepsinde vekil kılınması câiz olduğuna göre, bir kısmında da vekil kılınması öncelikle câiz olur. Bazı Şâfiî âlimleri şöyle demiştir: Şayet: “Malımdan dilediğini sat.” derse bu câiz olmaz. Ama: “Kölelerimden dilediğini sat.” derse bu câizdir; çünkü burada mal cinsiyle sınırlanmıştır. “Sarı bir elbise satın al.” derse bu sahihtir. Aynı şekilde, cinsini zikretmeden “Bir elbise satın al.” derse bu da sahihtir. Ebû’l-Hattâb ise bunun sahih olmayacağını ifade etmiştir. Bu, Şâfiî mezhebinin de görüşüdür. Çünkü elbise meçhuldür.