Kefaletin sahihliği, kefil olanın razı olmasına ihtiyaç duyar. Çünkü hak olan kimse, başlangıçta onun rızası doğrultusunda gereklilik arz etmektedir. Bunun yanında kefil olunan kimsenin razı olmasına ise itibar edilmez; zira bu ona ait bir vesikadır ve kabzedilmesi söz konusu değildir. O hâlde —şahitlik konusunda olduğu gibi— onun rızası olmadan da bu geçerlidir. Çünkü ivaz (karşılık) olmadığı hâlde ona ait hakkın gereklilik arz etmesidir; dolayısıyla —adak konusu gibi— bu noktada onun rızasına bakılmaz.
Kefil olunan kimsenin razı olması hakkında ise iki görüş gelmiştir:
Birincisi: Bunun tazminde olduğu gibi itibar görmeyeceğidir.
İkincisi ise: İtibar göreceğidir. Bu ise Şafii mezhebinin görüşünü oluşturur. Çünkü bunun maksadı o yerde hazır bulundurulmasıdır. Bu durumda izni olmaksızın kefil olursa, onun yanında hazır olması gerekli değildir. Zira o, bu şekilde kendisi için bir hak kılmış olur ki, bu da rızası olmadığı hâlde onunla beraber hazır olmasıdır. Öyleyse bu —ona borcu gerekli kılması gibi— caiz olmayacaktır. Aynı zamanda tazmin konusuyla da bu konu ayrılmaktadır; çünkü tazmin eden kişi, hakkı yerine getirir ve kendisinden tazmin olunan kimseye ise ihtiyacı yoktur.