Abdullah b. İbrahim el-Caferî dedi ki: İshak b. Cafer’in şöyle dediğini işittim; babamın şöyle dediğini işittim: “Vasîlere anneleri hamile kaldığında annelerine baygınlığa benzer bir gevşeklik gelir. Eğer gündüz ise o gününü, gece ise o gecesini bu hâlde geçirir. Sonra rüyasında kendisini bilgin ve yumuşak huylu bir oğlanla müjdeleyen bir adam görür; buna sevinir. Sonra uykusundan uyanır ve evin sağ tarafından bir ses işitir: ‘Hayra hamile kaldın, hayra varacaksın, hayır getirdin. Bilgin ve yumuşak huylu bir oğlanla müjdelen.’ Bedeninde hafiflik bulur. Bundan sonra iki yanında ve karnında bir sıkıntı bulmaz.”
“Dokuzuncu ayına geldiğinde evde şiddetli bir ses işitir. Doğuracağı gece evde bir nur görünür; onu kendisinden ve babasından başkası görmez. Onu doğurduğunda oturur hâlde doğurur; onun için açılır, bağdaş kurmuş hâlde çıkar. Yere düştükten sonra döner; nerede olursa olsun yüzünü kıbleye çevirmekte hata etmez. Sonra üç kere aksırır, parmağıyla hamdi işaret eder. Göbek bağı kesilmiş ve sünnetli olarak düşer. Üstten ve alttan ön dişleri, köpek dişleri ve azı dişleri vardır. Önünde altın külçesi gibi bir nur bulunur. Bir gün ve bir gece ellerinden altın akar. Peygamberler doğduklarında da böyledir. Vasîler ancak peygamberlerden bağlardır.”