Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin’den, o Safvân’dan, o Ya‘kûb b. Şuayb’dan rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’a dedim: “İmamın başına bir olay geldiğinde insanlar ne yapar?” Dedi ki: “Allah’ın şu sözü nerede: ‘Onlardan her topluluktan bir grup, dinde derin bilgi sahibi olmak ve kavimleri kendilerine döndüklerinde onları uyarmak için çıkmalı değil miydi? Umulur ki sakınırlar.’ (Tevbe 122)”
Dedi ki: “Onlar arayış içinde bulundukları sürece mazurdurlar. Onları bekleyen bu kimseler de arkadaşları kendilerine dönünceye kadar mazurdurlar.”