Ahmed b. Mehrân, Muhammed b. Ali’den, o Vâsıtlı İbn Kıyâmâ’dan rivayet etti. O Vâkıfîlerdendi. Şöyle dedi:
Ali b. Mûsâ er-Rızâ’nın yanına girdim ve ona, “İki imam olur mu?” dedim. “Hayır; ancak biri suskun olursa olur” dedi. Ona, “İşte sen varsın; fakat senin suskunun yoktur” dedim. O sırada Ebû Cafer henüz doğmamıştı. Bana şöyle dedi: “Allah’a yemin olsun, Allah benden hakkı ve hak ehlini sabit kılacağı, batılı ve batıl ehlini yok edeceği birini mutlaka yaratacaktır.”
Bir yıl sonra Ebû Cafer doğdu. İbn Kıyâmâ’ya, “Bu ayet sana yetmez mi?” denildi. O şöyle dedi: “Allah’a yemin olsun, bu büyük bir ayettir; fakat Ebû Abdullah’ın oğlu hakkında söylediği şeyle ne yapayım?”