Ali b. Muhammed, Abdullah b. Muhammed b. Hâlid’den rivayet etti. O şöyle dedi: Münzir b. Muhammed b. Kâbûs, Mansûr b. Sindî’den, o Ebû Dâvûd el-Müsterik’ten, o Sa‘lebe b. Meymûn’dan, o Mâlik el-Cühenî’den, o Hâris b. Muğîre’den, o Asbağ b. Nübâte’den bana rivayet etti. Asbağ şöyle dedi: Müminlerin emirinin yanına geldim; onu düşünceli bir hâlde, yere çizgiler çizerken buldum. “Ey Müminlerin emiri, seni düşünceli ve yere çizgiler çizer hâlde görüyorum; ona mı rağbet ediyorsun?” dedim. O şöyle dedi: “Hayır, Allah’a yemin olsun ki ne ona ne de dünyaya hiçbir gün rağbet ettim; fakat benim soyumdan gelecek, evladımdan on birinci olacak bir çocuk hakkında düşündüm. O, yeryüzü zulüm ve haksızlıkla doldurulduğu gibi onu adalet ve doğrulukla dolduracak olan Mehdi’dir. Onun bir gaybeti ve şaşkınlık dönemi olacaktır; o dönemde bazı topluluklar sapacak, bazıları ise hidayet bulacaktır.” Ben, “Ey Müminlerin emiri, bu şaşkınlık ve gaybet ne kadar sürecek?” dedim. O şöyle dedi: “Altı gün yahut altı ay yahut altı yıl.” Ben, “Bu gerçekten olacak mı?” dedim. O şöyle dedi: “Evet, yaratılmış olduğu gibi olacaktır; fakat ey Asbağ, senin bu işle ne ilgin var? Onlar bu ümmetin seçkinleridir ve bu itretin salihlerinin seçkinleriyle birliktedirler.” Ben, “Sonra ne olacak?” dedim. O şöyle dedi: “Sonra Allah dilediğini yapar; çünkü O’nun bedâları, iradeleri, gayeleri ve nihayetleri vardır.”