Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed’den, o Hüseyin b. Saîd’den, o İbn Sinân’dan, o Ebû’l-Cârûd’dan, o da Ebû Cafer’den rivayet etti. Ebû Cafer şöyle buyurdu: “Hüseyin’e o hâl geldiğinde, vasiyetini dürülmüş bir kitap içinde açık olarak kızı Fatıma’ya teslim etti. Hüseyin’in başına gelen şey gerçekleşince, Fatıma bunu Ali b. Hüseyin’e verdi.” Ben ona, “Allah sana rahmet etsin, onda ne vardır?” diye sordum. O şöyle buyurdu: “Dünya var olduğundan sona ereceği zamana kadar Âdemoğlunun ihtiyaç duyacağı şeyler vardır.”