Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ’dan, o Yûnus’tan, o bir adamdan, o Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. Muhammed b. Müslim şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın yanında kendisine söz bildirilen kimse anıldı. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “O sesi işitir, fakat şahsı görmez.” Ben de ona, “Sana feda olayım, bunun bir meleğin sözü olduğunu nasıl bilir?” diye sordum. O da şöyle buyurdu: “Ona sükûnet ve vakar verilir; böylece bunun bir meleğin sözü olduğunu bilir.”