Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed’den, o da İbn Faddâl’dan, o da Ali b. Ukbe’den, o da babasından rivayet etti. Ali b. Ukbe’nin babası şöyle dedi:
Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim:
“İşinizi Allah için yapın, insanlar için yapmayın. Çünkü Allah için olan Allah’a ulaşır; insanlar için olan ise Allah’a yükselmez. Dininiz hakkında insanlarla çekişmeyin; çünkü tartışma kalbi hasta eder. Allah Teâlâ peygamberine şöyle buyurmuştur:
‘Şüphesiz sen sevdiğini hidayete erdiremezsin; fakat Allah dilediğini hidayete erdirir.’ (Kasas 56)
Yine şöyle buyurmuştur:
‘Yoksa sen insanları mümin oluncaya kadar zorlayacak mısın?’ (Yûnus 99)
İnsanları kendi hâllerine bırakın. Çünkü insanlar insanlardan aldılar; siz ise Resûlullah’tan aldınız.
Babamın şöyle dediğini işittim:
‘Allah Azze ve Celle bir kulun bu işe (velâyet ve hak yola) girmesini yazdığında, o kul buna kuşun yuvasına yönelmesinden daha hızlı yönelir.’”