Muhammed b. Ebî Abdullah, Hüseyin b. Muhammed’den, o da Muhammed b. Yahyâ’dan, o da kendisine rivayet eden bir kişiden, onun da Ebû Abdullah’tan rivayet ettiğine göre Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
“Ne cebr vardır ne de tefvîz; fakat iki iş arasında bir iş vardır.”
Ben:
“İki iş arasında bir iş ne demektir?” diye sordum.
Şöyle buyurdu:
“Bunun örneği şudur: Bir adamın bir günah işlediğini görür, onu bundan menedersin; fakat o vazgeçmez. Sen de onu kendi hâline bırakırsın ve o günahı işler. Sen onu uyardığın hâlde sözünü dinlemediği ve onu kendi hâline bıraktığın için, o günahı işlemesini sen emretmiş olmazsın.”