Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o İbn Fedâl’dan, o da senedini yükselterek rivayet etti:
Yüce Allah Îsâ’ya şöyle buyurdu: “Ey Îsâ, beni kendi içinde an ki ben de seni kendi katımda anayım; beni topluluğun içinde an ki ben de seni insan topluluğundan daha hayırlı bir topluluk içinde anayım. Ey Îsâ, kalbini benim için yumuşat, yalnız kaldığın zamanlarda beni çokça an ve bil ki benim sevincim, bana yalvarıp yakarmandadır; bunu canlı bir kalple yap, ölü bir kalple yapma.”