Muhammed b. Yahyâ, rivayeti yukarıya ulaştırarak şöyle nakletti. Emîrü’l-Mü’minîn şöyle buyurmuştur:
“Bir kimsede hayır özelliklerinden birinin sağlam ve köklü bir şekilde yerleştiğini gördüğümde onu o özelliği sebebiyle kabul eder, diğer eksikliklerini bağışlarım. Ancak aklın ve dinin yokluğunu bağışlamam. Çünkü dinin terk edilmesi güvenliğin terk edilmesi demektir; korku ile birlikte hayatın tadı alınamaz. Aklın yokluğu ise hayatın yokluğu demektir. Akılsız insan ancak ölülerle kıyaslanabilir.”