Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan ve Ali b. İbrahim de babasından, her ikisi de İbn Mahbûb’dan, o da İbn Riâb’dan, o da Ebû Hamza es-Sümâlî’den rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “Bu öfke, şeytanın bir korudur; Âdemoğlunun kalbinde tutuşturulur. Sizden biri öfkelendiğinde gözleri kızarır, boyun damarları şişer ve şeytan onun içine girer. Sizden biri bunu kendisinde hissederse yere yapışsın, bulunduğu yere çöksün. Çünkü o zaman şeytanın pisliği ondan gider.”