Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Cemîl b. Derrâc’dan, o da Zürâre’den rivayet etti. Zürâre şöyle dedi: Ebû Ca‘fer’e, bir kişinin bir hayır işleyip sonra bir insanın onu görmesinden dolayı sevinmesi hakkında sordum. Şöyle buyurdu: “Bunda bir sakınca yoktur. Hiç kimse yoktur ki insanlar arasında kendisinde bir hayrın görünmesini istemesin. Yeter ki o işi bunun için yapmış olmasın.”