Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da İbn Mahbûb’dan, o da Ebû Eyyûb’dan, o da Muhammed b. Müslim’den rivayet etti.
Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “Kul Allah’tan bir ihtiyacını ister. O ihtiyacın yakın veya uzak bir zamanda yerine getirilmesi takdir edilmiş olur. Sonra kul bir günah işler. Bunun üzerine Allah Teâlâ meleğe: ‘Onun ihtiyacını giderme, onu bundan mahrum bırak. Çünkü o gazabıma maruz kaldı ve katımdan mahrum bırakılmayı hak etti’ buyurur.”