Bir grup ravi, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, İbn Mahbûb, Muâviye b. Vehb veya Muâviye b. Ammâr ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Benden filana ve filana şu hususları ulaştır” diyerek bazı emirlerde bulundu. Ben, “Onlara senden nakledip, senin bana söylediğini ve ayrıca söylemediğin bazı şeyleri de senin adına söyleyebilir miyim?” dedim. Buyurdu ki: “Evet. Çünkü insanların arasını düzelten kimse yalancı değildir. Onun yaptığı şey sulhtur; bu yalan sayılmaz.”
Bir grup ravi, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, Osman b. Îsâ, Semâa ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Dedim ki: “Allah’ın şu sözü hakkında ne dersiniz: ‘Kim bir canı, bir can karşılığı veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarması dışında öldürürse bütün insanları öldürmüş gibidir; kim de onu yaşatırsa bütün insanları yaşatmış gibidir.’ (Mâide 32)” Buyurdu ki: “Bir kimseyi sapıklıktan hidayete çıkaran kimse onu diriltmiş gibidir; onu hidayetten sapıklığa çıkaran ise onu öldürmüş gibidir.”