İbn Sinân, Ebû Hanîfe Sâbiku’l-Hâcc’dan rivayet etti. Dedi ki: “Ben ve kayınbiraderim bir miras yüzünden tartışırken Müfaddal yanımıza uğradı. Bir süre yanımızda durduktan sonra bize, ‘Eve gelin’ dedi. Onun evine gittik. Aramızı dört yüz dirhem vererek düzeltti ve bu parayı bize kendi yanından ödedi. Nihayet her birimiz diğerinden emin olup anlaşınca şöyle dedi: ‘Bilin ki bu para benim malımdan değildir. Ebû Abdullah bana emretmiştir ki, arkadaşlarımızdan iki kişi herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerse aralarını düzelteyim ve gereken bedeli onun malından ödeyeyim. İşte bu para da Ebû Abdullah’ın malındandır.’”