Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. İsa, Muhammed b. Sinân, Abdullah b. Miskân, Ubeydullah b. Velîd el-Vassâfî ve Ebû Ca‘fer’den rivayet etti. Şöyle buyurdu: Allah’ın Musa ile yaptığı gizli konuşmalardan birinde şöyle buyurduğu nakledilmiştir: “Benim öyle kullarım vardır ki cennetimi onlara mubah kılar, onları orada diledikleri gibi tasarruf sahibi yaparım.” Musa, “Rabbim! Bunlar kimlerdir?” diye sorunca Allah şöyle buyurdu: “Bir mümine sevinç verenlerdir.” Ardından şu kıssayı anlattı: Zalim bir hükümdarın ülkesinde yaşayan bir mümin vardı. Hükümdar ona eziyet etmeye başlayınca şirk diyarına kaçtı ve müşriklerden bir adamın yanına sığındı. O adam onu korudu, ağırladı ve iyi davrandı. Ölümü geldiğinde Allah ona vahyederek: “İzzetime ve celalime yemin olsun ki cennetimde sana bir yer olsaydı seni oraya yerleştirirdim. Fakat cennet bana ortak koşarak ölen kimseye haramdır. Yine de ey ateş! Ona serin ol ve zarar verme.” buyurdu. Ayrıca ona sabah akşam rızık ulaştırıldı. Ravi bunun cennetten olup olmadığını sorduğunda, “Allah’ın dilediği yerden” cevabını verdi.