Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, babası, Küfeli Ebû Muhammed künyeli bir kişi, Amr b. Şimr, Câbir ve Ebû Ca‘fer’den rivayet etti. Şöyle buyurdu: “Bir kimsenin kardeşinin yüzüne tebessüm etmesi bir iyiliktir. Onun üzerinden rahatsızlık veren bir şeyi kaldırması da bir iyiliktir. Allah’a, mümine sevinç vermekten daha sevgili bir ibadetle kulluk edilmemiştir.”