Muhammed b. Yahyâ, Ali b. Nu‘mân, İbn Müskân, Heyseme ve Ebû Cafer’den rivayet etti. Heyseme şöyle dedi: Ebû Cafer’in yanına vedalaşmak için girdim. Bana şöyle buyurdu: “Ey Heyseme! Bizim dostlarımızdan göreceğin herkese selamımı ulaştır ve onlara yüce Allah’tan korkmalarını tavsiye et. Zenginleri fakirlerini ziyaret etsin, güçlüleri zayıflarını ziyaret etsin, dirileri ölülerinin cenazesine katılsın ve evlerinde birbirleriyle buluşsunlar. Çünkü onların birbirleriyle buluşmaları bizim işimizin hayat bulmasıdır. Allah işimizi yaşatan kula rahmet etsin. Ey Heyseme! Dostlarımıza bildir ki, ameller olmadan Allah karşısında onlara hiçbir fayda sağlayamayız. Bizim velayetimize ancak takva ile ulaşabilirler. Kıyamet günü insanların en büyük pişmanlığı, adaleti anlatıp sonra kendisi ona aykırı davranan kişinin pişmanlığı olacaktır.”