Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Ali b. Hakem, bir grup ravi, Ahmed b. Ebî Abdullah, İsmail b. Mihrân, Seyf b. Umeyre, Abdullah b. Müskân, Ammâr b. Hayyân’dan rivayet etti. Ammâr şöyle dedi: “Oğlum İsmail’in bana karşı gösterdiği iyilikleri Ebû Abdullah’a anlattım. Bunun üzerine şöyle buyurdu: ‘Ben onu zaten seviyordum, şimdi ona olan sevgim daha da arttı. Allah’ın Elçisi’nin sütkardeşi olan bir kız kardeşi yanına gelmişti. Onu görünce sevindi, abasını yere serip onu üzerine oturttu, onunla konuşuyor ve yüzüne gülüyordu. Daha sonra kadın kalkıp gitti. Ardından onun erkek kardeşi geldi; fakat ona kız kardeşine yaptığı gibi davranmadı. Bunun üzerine Peygamber’e, “Ey Allah’ın Elçisi! Kız kardeşine gösterdiğin ilgiyi ona göstermedin, hâlbuki o erkektir” denildi. Peygamber de, “Çünkü kız kardeşi anne ve babasına ondan daha çok iyilik ederdi” buyurdu.’”