Hüseyin b. Muhammed, Muallâ’dan; o Hasan b. Ali el-Veşşâ’dan; o Abdullah b. Sinân’dan; o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ayrıca Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den; o İbn Mahbûb’dan; o Ebû Vellâd el-Hannât ve Abdullah b. Sinân’dan; onlar da Ebû Abdullah’tan rivayet ettiler. O şöyle buyurdu:
“Müslüman kişinin yakîninin sağlam olmasının göstergelerinden biri, Allah’ı gazaplandıracak bir şeyle insanları hoşnut etmeye çalışmaması ve Allah’ın kendisine vermediği şeyler yüzünden insanları suçlamamasıdır. Çünkü rızkı, hırslı bir kimsenin hırsı getiremez; hoşlanmayan bir kimsenin hoşnutsuzluğu da onu geri çeviremez. Sizden biri ölümden kaçtığı gibi rızkından kaçsa bile, ölümün ona ulaşması gibi rızkı da ona ulaşır.”
Sonra şöyle buyurdu:
“Allah adaleti ve hakkaniyeti gereği huzuru ve rahatlığı yakîn ile rızada, kaygı ve hüznü ise şüphe ile hoşnutsuzlukta kılmıştır.”