Muhammed b. İsmail, Fazl b. Şâzân’dan, o Hammâd b. Îsâ’dan, o İbrahim b. Ömer el-Yemânî’den, o Ebu Abdullah’tan rivayet etti. Dedi ki: Bir kişi hakkında bir söz söylediğimizde, o şey onda bulunmaz da onun çocuğunda veya çocuğunun çocuğunda bulunursa, bunu inkâr etmeyin. Çünkü Allah Teâlâ dilediğini yapar.