Ahmed b. İdrîs → Hüseyin b. Abdullah es-Sağîr → Muhammed b. İbrahim el-Ca‘ferî → Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Abdullah b. Ömer b. Ali b. Ebî Tâlib → Ebu Abdullah.
Ebu Abdullah şöyle buyurdu: Allah, hiçbir şey yokken vardı. Sonra varlığı ve mekânı yarattı. Nurların kendisinden aydınlandığı nurların nurunu yarattı ve nurların kendisinden aydınlandığı kendi nurundan onda akıttı. Bu, Muhammed ve Ali’yi kendisinden yarattığı nurdur. Onlardan önce yaratılmış hiçbir şey yokken onlar ilk iki nur olarak kaldılar. Sonra onlar, Abdullah ve Ebû Tâlib’de iki en temiz kişide ayrılıncaya kadar temiz ve arınmış olarak temiz sulblerde akıp durdular.