Muhammed b. Yahya’nın, Ahmed b. Muhammed b. İsa’dan, onun Hammâd b. İsa’dan, onun Ömer b. Uzeyne’den, onun Aban b. Ebi Ayyâş’tan, onun Süleym b. Kays el-Hilâlî’den rivayet ettiğine göre Süleym b. Kays şöyle dedi:
Emîru’l-Mü’minîn’in, Resûlullah’tan naklederek şöyle buyurduğunu işittim:
“Âlimler iki çeşittir. Biri, ilmiyle amel eden âlimdir; işte kurtuluşa eren odur. Diğeri ise ilmini terk eden âlimdir; işte helâk olan da odur. Cehennem ehli, ilmiyle amel etmeyen âlimin kötü kokusundan rahatsız olur. Cehennem ehli içinde pişmanlığı ve hasreti en şiddetli olan kişi, bir kulu Allah’a çağıran, o kulun da onun çağrısını kabul edip sözünü dinleyerek Allah’a itaat etmesi sonucunda Allah’ın onu cennete koyduğu, fakat davet eden kişinin ilmiyle amel etmeyi terk etmesi, hevâsına uyması ve uzun emellere kapılması sebebiyle cehenneme girdiği kimsedir. Hevâya uymak insanı haktan alıkoyar; uzun emeller ise ahireti unutturur.”