Muhammed b. Yahyâ → Ahmed b. Muhammed → İbn Mahbûb → Ömer b. Yezîd.
Ömer b. Yezîd şöyle dedi: Medine’de Misma‘ı gördüm. O yıl Ebu Abdullah’a bir mal götürmüştü; fakat Ebu Abdullah onu kendisine geri çevirmişti. Ben ona, “Ebu Abdullah, kendisine götürdüğün malı neden sana geri çevirdi?” dedim. O da bana şöyle dedi: Malı ona götürdüğümde kendisine şöyle dedim: Ben Bahreyn’de dalgıçlık işinin başına geçirilmiştim ve dört yüz bin dirhem elde ettim. Bunun beşte biri olan seksen bin dirhemi sana getirdim. Onu senden alıkoymaktan ve ona el uzatmaktan hoşlanmadım; çünkü o, Allah’ın mallarımızda senin için kıldığı hakkındır. Bunun üzerine şöyle buyurdu: Bizim yeryüzünden ve Allah’ın ondan çıkardıklarından yalnızca beşte bir mi hakkımız var? Ey Ebu Seyyâr! Bütün yeryüzü bizimdir. Allah’ın ondan çıkardığı her şey de bizimdir. Ben de, “O hâlde malın tamamını sana getireyim” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: Ey Ebu Seyyâr! Biz onu sana hoş ve helal kıldık, seni ondan serbest bıraktık. Malını yanına al. Şiâmızın ellerinde bulunan yeryüzüne ait her şey onlara helal kılınmıştır; bu durum Kâim’imiz kıyam edinceye kadar böyle kalır. Kâim’imiz kıyam ettiğinde ellerinde bulunan şeyin vergisini onlardan alır ve araziyi ellerinde bırakır. Fakat onların dışındakilerin ellerinde bulunan şeylere gelince, Kâim’imiz kıyam edip araziyi onların ellerinden alıncaya ve onları küçültülmüş olarak çıkarıncaya kadar, onların yeryüzünden elde ettikleri kazanç kendilerine haramdır. Ömer b. Yezîd dedi ki: Ebu Seyyâr bana şöyle dedi: Kendilerine bu helal kılınanlar dışında, mülk sahiplerinden ve işlerin başında bulunanlardan helal yiyen hiç kimse görmüyorum.