Bir grup rivayetçi → Ahmed b. Muhammed b. Îsâ → Ahmed b. Muhammed b. Ebî Nasr → Ebân b. Osman → İbn Ebî Ya‘fûr → Ebu Abdullah.
Ebu Abdullah şöyle rivayet etti: Resûlullah Mescid-i Hayf’ta insanlara hitap ederek şöyle buyurdu: Allah, sözümü işitip onu anlayan, koruyan ve işitmeyen kimselere ulaştıran kulun yüzünü ağartsın. Nice fıkıh taşıyıcısı vardır ki fakih değildir; nice fıkıh taşıyıcısı da onu kendisinden daha fakih olana ulaştırır. Üç şey vardır ki bir Müslüman’ın kalbi bunlara karşı hıyanet ve bozukluk taşımaz: Ameli Allah için ihlasla yapmak, Müslümanların imamlarına nasihatte bulunmak ve onların cemaatine bağlı kalmak. Çünkü onların daveti kendilerini kuşatmıştır. Müslümanlar kardeştir; kanları birbirine denktir ve onların en aşağı mertebedeki kişisi bile verdikleri emanı geçerli kılar.
Aynı hadis Hammâd b. Osman → Ebân → İbn Ebî Ya‘fûr yoluyla da rivayet edilmiştir. Bu rivayette şu ilave vardır: “Onlar, kendilerinden başkasına karşı tek bir el gibidirler.” Ayrıca Resûlullah’ın bu hutbeyi Veda Haccı sırasında Mina’daki Mescid-i Hayf’ta irad ettiği belirtilmiştir.