Nu‘mân b. Beşîr dedi ki: Câbir b. Yezîd el-Cu‘fî ile yol arkadaşıydım. Medine’de bulunduğumuzda Ebû Cafer’in yanına girdi, ona veda etti ve onun yanından sevinçli çıktı. Nihayet Uhayrice’ye vardık; Feyd’den Medine’ye döndüğümüz ilk konaktı. Cuma günüydü, öğle namazını kıldık. Deve bizi kaldırınca bir de baktım ki uzun boylu, esmer bir adam, yanında bir mektupla geldi ve onu Câbir’e uzattı. Câbir onu aldı, öptü ve gözlerinin üzerine koydu. Bir de baktı ki mektup Muhammed b. Ali’den Câbir b. Yezîd’e idi ve üzerinde yaş siyah çamur vardı. Ona dedi ki: “Efendimle ne zaman görüştün?” Dedi ki: “Şimdi.” Ona, “Namazdan önce mi, sonra mı?” dedi. Dedi ki: “Namazdan sonra.” Mührü açtı, okumaya başladı; yüzünü buruşturuyordu, sonuna kadar geldi. Sonra mektubu tuttu. Kûfe’ye varıncaya kadar onu ne güler ne de sevinçli gördüm.
Kûfe’ye gece vardığımızda geceyi geçirdim. Sabah olunca ona saygımdan dolayı yanına gittim. Bir de baktım ki boynuna zarlar asmış, bir kamışa binmiş hâlde üzerime çıktı ve şöyle diyordu: “Mansûr b. Cumhûr’u emir buluyorum, fakat emredilmiş değildir” ve buna benzer beyitler söylüyordu. Yüzüme baktı, ben de yüzüne baktım. Bana hiçbir şey söylemedi, ben de ona bir şey söylemedim. Gördüğüm şeyden dolayı ağlamaya başladım. Çocuklar ve insanlar benim ve onun etrafında toplandı. Rahbe’ye girdi; çocuklarla birlikte dönüp durmaya başladı. İnsanlar: “Câbir b. Yezîd delirdi, delirdi” diyorlardı.
Vallahi, aradan günler geçmeden Hişâm b. Abdülmelik’in valisine mektubu geldi: “Câbir b. Yezîd el-Cu‘fî denilen adama bak, boynunu vur ve başını bana gönder.” Vali, yanında oturanlara dönüp dedi ki: “Câbir b. Yezîd el-Cu‘fî kimdir?” Dediler ki: “Allah seni düzeltsin, o ilim, fazilet ve hadis sahibi bir adamdı; hacca gitti, sonra delirdi. İşte o, Rahbe’de çocuklarla birlikte kamış üzerinde onlarla oynuyor.” Vali ona yukarıdan baktı; bir de gördü ki çocuklarla birlikte kamış üzerinde oynuyor. Dedi ki: “Onu öldürmekten beni kurtaran Allah’a hamdolsun.” Günler geçmeden Mansûr b. Cumhûr Kûfe’ye girdi ve Câbir’in söylediği şeyi yaptı.