Kabzedilen malın devam etmesi, rehinin gerekliliği için şarttır. Bu durumda rehin alan kimse, bu malı kendi tercihi ile elinden çıkaracak olursa, rehinin gerekliliği zeval bulur ve akit de kalır; sanki mal hiç kabzedilmemiş gibi kabul edilir, ister bunu kira şeklinde çıkartmış olsun, emaneten yahut da terk edip bırakmak şekliyle vb. çıkartmış olsun, fark etmez. Şayet geri döner de bu malı ona geri çevirirse, geçen akdin hükmü üzere gerekliliği avdet eder.
Kabzedilen malın devam etmesini gerekli görenlerden birisi de İmam Malik ve Ebu Hanife olmuştur. Çünkü Yüce Allah “(…) alınmış (kabzedilmiş) bir rehin de yeterlidir.” (Bakara Suresi: 283) diye buyurmuştur. Çünkü bu, rehinin iki durumundan birisini teşkil etmiş olduğundan, buradaki kabzediş -başlangıçta olduğu gibi- şart sayılmaktadır.
el-Muvaffak der ki: Bu, sahih olan görüşe göredir. Ama “Malın başlangıçta kabzedilmesi şart değildir.” diyenlere gelince, evla olan kabzedilen malın devam etmesinin şart olmadığıdır; çünkü devam etmesinde gözetilen tüm şartlar, başlangıçta da gözetilmektedir. Bunun yanında kimi zaman başlangıçta gözetilip itibar edilen bir mal, devamlılık noktasında da itibar görmektedir.
İmam Şafii şöyle der: Kabzedilen malın devam etmesi, rehinin gerekliliği için şart değildir. Zira bu, başlangıçta gözetilecek bir akit olduğundan -hibe’de olduğu gibi- devam etmesi de şart değildir.
Rehin konusunda malın kabzedilmesi, alışveriş ve hibe konusundaki kabzetme gibi sayılır. Şayet o nakledilen bir mal olursa, bu durumda kabzedilmesi nakledilmesi ve ele geçirilmesi şeklinde yerine gelir. Şayet akar ve ağacın üzerindeki meyve gibi nakledilmeyen bir mal olursa, o zaman kabzedilmesi borcu alan ile -arada bir engel olmaksızın- kişinin kendisi arasında tahliye edilmesi şeklinde gerçekleşir.