İztıba; üste alınan örtü olan ridanın bir ucunu sağ koltuk altından geçirerek sol omuz üzerine atmak ve böylece sağ omuzu açık bırakmaktır. Kudüm tavafında iztıba yapmak müstehap sayılmıştır. Çünkü Yala b. Umeyye’nin hadisinde: “Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) iztıba yaparak tavaf ederdi” geçmektedir.
İbn Abbas’tan ise şöyle rivayet edilmiştir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ve ashabı Cirane’den (ihrama girerek), koltuk altlarından geçirdikleri ridalarını sol omuzları üzerine atmış olarak, adımlarını kısaltarak ve omuz silkeleyerek umre yapmışlardır.” Bunu İmam Şafii ve birçok ilim adamı söylemiştir. İmam Malik ise iztıba yapmanın sünnet olmadığını söyler.
el-Muvaffak der ki: Rivayet ettiğimiz üzere, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ve ashabından bunu yaptıklarına dair hadisler sabit ve mevcuttur. Zira Eslem’in yaptığı rivayete göre, o, Ömer b. el-Hattab’ın şöyle dediğini işitmiştir: “Yüce Allah İslam’ı (sağlam temeller üzerine) yerleştirdiği, küfrü ve küfür ehlini de (aramızdan) yok ettiği halde, bugün remel yapmakta ve omuzları açmakta ne fayda var? Bununla beraber biz, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında yaptığımız (remel ve iztıba) hiçbir şeyi terk etmemeliyiz.”
Tavafı bitirdiği zaman ridasını eski hâline getirir. Çünkü iztıba yapmak namaz içerisinde müstehap değildir. Bu tavafın dışında ise iztıba yapılmaz. Say’a başlarken de bunu yapmaz. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) bunda iztıba yapmamıştır. İmam Şafii ise burada iztıba yapılabileceğini, çünkü bunun iki tavaftan biri sayıldığını ve dolayısıyla Beytullah’ı tavaf etmedeki duruma benzediğini söylemiştir.
Bu kıyaslamanın doğru olmayacağı, çünkü kıyaslamanın sadece akılla mananın anlaşılacağı noktalarda söz konusu olabileceği şeklinde cevap verilmiştir. Tam bir ibadet sayıldığı için aklın bunda bir etkisi yoktur.