Bir kimsenin dinden dönmesi (irtidat) hem abdestini bozar hem de teyemmümünü geçersiz kılar. Bu, Evzâî ve Ebû Sevr’in görüşüdür. Dayandıkları delil şu ayettir:
“Eğer şirk koşarsan, amelin boşa gider.” (Zümer Suresi: 65)
Temizlik (abdest, gusül vs.) bir ibadet olduğundan, onu geçersiz kılan sebeplerden dolayı bozulabilir. Bu yüzden şirke bulaşmaktan sakınmak gerekir. Nasıl ki abdestsizlik namazı geçersiz kılıyorsa, şirk de ibadeti geçersiz kılar; dolayısıyla, dinden dönmek abdestsizlik anlamına gelir.
Ancak Ebû Hanîfe, İmam Mâlik ve İmam Şâfiî ise, mürted olmakla abdestin bozulmayacağı görüşündedirler.
İmam Şâfiî’ye göre mürtedin teyemmümü geçersiz olur mu hususunda iki görüş vardır. Çünkü Yüce Allah şöyle buyurur:
“Sizden kim dininden döner ve kâfir olarak ölürse, işte onların amelleri dünyada da ahirette de boşa gider.” (Bakara Suresi: 217)
Burada ölüm şartı koşulmuştur. Dolayısıyla hayattayken dönen kimse için temizlik ameli (abdest, gusül) geçersiz olmaz. Gusül ise ancak cünüplük gibi özel bir sebeple tekrar vacip olur. “Müslüman olduğu vakit gusül alması vaciptir” diyenler nezdinde bu tekrar gerekir.