Bu hakemlerin aklı başında, buluğ çağına ermiş, adaletli ve Müslüman olmaları gerekmektedir. Zira bunlar, adaletli olmaya dair şartları oluşturmaktadır, ister onlara biz “hakem veya vekil” diyelim, fark etmez. Çünkü vekil, eğer hakim’in görüşüne bağlı olmuşsa, o zaman onun adaletli olmaması caiz olmaz, mutlaka adil olması icap eder. Tıpkı erkek olmaları halinde bir çocuk yahut müflis için hakim’in atadığı vekil örneği gibi. Çünkü görüşe ve nazara gereksinim duymaktadır.
el-Kadı (İyaz) ise: Bu iki hakem’in hür olması şarttır, demiştir. Bu, Şafiî mezhebinin de görüşüdür. Zira bu durumda o eşler hakkında kölenin şahitliği kabul edilmez; dolayısıyla hür olmak adalet şartlarından sayılmaktadır. Evla olan şunu söylemektir: Eğer iki vekilin hür olmasına itibar edilmezse, o vakit kölenin vekil olması da caiz olur. İki hakemin hür olmalarına itibar edilirse, o zaman kölenin vekil olması caiz olmaz. Söz konusu olan hakemlerin cem ve tefrik konusunda bilgi sahibi olmalarına itibar edilir. Evla olanı onların bu konuma hâiz olan ve kan-kocanın ehlinden olmalarıdır. Çünkü o vakit onlara karşı daha müşfik olurlar ve hallerini daha iyi bilmiş olmaktadırlar. Bunun yanında onların, karı kocanın ehlinden olmamaları da caizdir. Çünkü hakem konusunda da vekalet konusunda da akraba olmaları şart değildir. Dolayısıyla (ayette gelen) emir ifadesi, irşat etmek ve müstehap anlamındadır.