İşte bu, Âd kavmi. Rablerinin ayetlerini inkâr ettiler, O’nun peygamberlerine isyan ettiler, her inatçı zorbanın emrine uydular.
Diyanet Vakfı
İşte ad (kavmi). Rablerinin ayetlerini inkar ettiler; Onun peygamberlerine asi oldular ve inatçı her zorbanın emrine uydular.
Kurtubi Tefsiri
İşte Âd kavmi Rabblerinin âyetlerini bilerek inkâr ettiler. Peygamberlerine âsi oldular, her inatçı zorbanın emri ardınca gittiler.
“İşte Âd kavmi” anlamındaki âyet mübtedâ ve haberdir. el-Kisaî’nin naklettiğine göre; Araplar arasından “Âd” kelimesini munsarıf kabul etmeyerek bir kabile ismi kabul edenlerin olduğu da söylenmiştir.
“Rabblerinin âyetlerini bilerek İnkâr ettiler” yani mucizeleri yalanladılar ve kabul etmediler.
“Peygamberlerine asi oldular.” Burada yalnızca Hazret-i Hûd’a asi oldukları kastedilmektedir, çünkü onlara Hazret-i Hûd’dan başka bir peygamber gönderilmiş değildi. Yüce Allah’ın şu âyeti da bunu andırmaktadır:
“Ey peygamberler! Temiz olan şeylerden yiyin.” (el-Mu’minûn, 23/51) Bununla yalnızca Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) kastedilmektedir, çünkü onun döneminde ondan başka bir peygamber yoktur. Burada “peygamberlerin çoğul gelmesi, tek bir peygamberi yalanlayanın bütün peygamberleri inkâr etmesi anlamına gelmesinden dolayıdır. Şöyle de açıklanmıştır: Onlar, Hazret-i Hûd’a ve ondan önceki peygamberlere de âsi oldular. Öyle ki onlara bin tane peygamber gönderilecek olsaydı bile, yine onların hepsini inkâr ederlerdi.
“Her inatçı zorbanın emri ardınca gittiler.” Onların aşağı tabakada olanları, başkan ve liderlerine uydular. Âyet-i kerîme’deki “cebbar (zorba)” mütekkebbir demektir. “İnatçı (anîd)” ise hakkı kabul etmeyen, hakka boyun eğmeyen azgın kimse demektir. Ebû Ubeyd der ki: Anîd, anûd, ânid ve muânid; ayrılık çıkartarak karşı çıkan kimse demektir. İşte kanı durmadan akan damara “ânid” denilmesi de bundan dolayıdır. Şair de recez vezninde şöyle demiştir:
“Ben oldukça yaşlı bir kimseyim, baş eğmeyen, başkalarına katılmayan,
inatçı develerin hakkından gelemem.”