Bir kimse: “Sana şunu her ay bir dirhem karşılığında olmak üzere kiraya verdim.” derse, bunun hükmü hakkında (Hanbeli mezhebine bağlı) arkadaşlarımız farklı görüşler ileri sürmüşlerdir.
el-Kadı (İyaz) bu tür kiranın geçerli olduğu görüşüne sahip olmuştur. Bu, İbn Mansur rivayetiyle gelen İmam Ahmed’in de ifade ettiği görüşü oluşturmaktadır. el-Haraki’nin tercihi de bu yöndedir. Sadece ilk ay içerisindeki kira akdi mutlak olarak gereklilik arz eder. Çünkü bu akdin peşine malum sayıldığından, ücreti de malumdur. Sonrasındaki aylarda ise akitte söz konusu telebbüs’ün (bir tür karıştırma ve karışıklığın) icra edilmesi elzem olur ki bu da, eğer kira bir ev üzere gerçekleşmişse, evde iskan edilecek yer demek olur. Çünkü bu, akit halinde meçhuldür.
Buna göre telebbüs edecek olursa evin içine girmesi kesinlik kazanır ve ilk akit de geçerli olur. Eğer telebbüs etmeyecek olursa yahut birincisinin bitimi esnasında akit fesholacak olursa, o takdirde feshedilir. Aynı şekilde her gelen ay için de durum böyle işler. Bu, Ebu Sevr ve rey ashabının mezhebini oluşturmaktadır.
Buna dair delile bakarsak Hz. Ali (radıyallahu anh), bir hurma mukabilinde bir kova su çıkarmak için Yahudi bir adamın bahçesinde çalıştı ve o hurmaları Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e götürüp verdi. Bu da konu ile ilgili benzer bir örnek teşkil eder. Zira bu tür muamelenin her ay devam etmesi, söz konusu olan anlaşma yanında ücretin takdir edilmesi ve rızasıyla vermiş olması, akdin başlangıç olarak icra edildiği konumda yer alır. Böylelikle de karşılıklı mal alıp verme şeklinde yerine getirilmekle, üzerinde memnuniyetin baş gösterdiği bir müsaveme (yani maliyetini belirterek bir miktar kar koymak suretiyle satış) olarak alışveriş hükmü gibi sayılmış olmaktadır.
Ebu Bekir Abdulaziz b. Cafer ve Ebu Abdullah b. Hamid, söz konusu olan bu akdin batıl olacağı görüşünü tercih etmişlerdir. Bu, Sevri’nin de kavlini oluşturmaktadır. İmam Şafii’nin iki kavlinden sahih olanı da budur. Çünkü her bir isim adet içindir, buna göre takdiri yapılmış olmazsa o zaman üstü kapalı meçhul bir manası olur ki o takdirde akit fasit olur. Sanki: “Seni bir süreliğine yahut aylar boyunca kiralıyorum.” demesine benzer.
Şayet: “Sana evimi aylığı bir dirhem karşılığında olmak üzere yirmi ayılığına kiraladım.” derse bu akit -ihtilafsız olarak- caiz olur. Çünkü süresi, bellidir; ücreti de bellidir. Zira hiçbir surette taraflardan birisinin bu akdi feshetme gerekçesi yoktur; çünkü bunun süresi birdir.