Abdullah b. Ahmed – babası – Süleyman b. el-Fadl – Abdullah – Yunus – Zührî bana şöyle anlattı:
Abdullah b. Abbas, Hasan’ın Muaviye’den kendisi için güvence istemek istediğini öğrenince o da Muaviye’ye yazdı ve sahip olduğu malı elinde tutmasına izin verilmesi şartıyla güvence istedi. Muaviye bunu kabul etti.
Muaviye ona büyük bir süvari birliğiyle İbn Amir’i gönderdiğinde Abdullah geceleyin onların yanına gitti ve onlara katıldı. Böylece komutasındaki orduyu, içinde Kays b. Sa’d da bulunan birlikleri, komutansız bıraktı.
Hasan kendisi için anlaşma yapıp Muaviye’yi tanıyınca “Şurtatü’l-Hamis” Kays b. Sa’d’ı komutan yaptı. O ve yanındakiler Muaviye ile savaşacaklarına dair söz verdiler; ta ki Ali’nin taraftarlarının canlarının ve mallarının ve iç savaş sırasında elde ettikleri şeylerin korunmasına izin veren bir anlaşma yapılıncaya kadar.
Muaviye Abdullah b. Abbas ve Hasan ile işini bitirdiğinde kendisine göre bu işte en önemli kişi olan ve yanında kırk bin adam bulunan Kays b. Sa’d’a karşı hileler kullanmakta serbest kaldı. Muaviye, Amr ve Suriyeliler onun karşısında konaklamıştı.
Muaviye Kays b. Sa’d’a bir mesaj gönderdi ve ona Allah’ı hatırlatarak şöyle dedi: “Kimin için savaşıyorsun? Çünkü itaat ettiğin kişi beni kabul etti.”
Kays ona boyun eğmedi. Bunun üzerine Muaviye ona altı mühürlü bir belge gönderdi ve şöyle dedi: “Bu belgeye istediğini yaz; sana verilecektir.”
Amr, Muaviye’ye bunu vermemesini ve onunla savaşmasını söyledi. Muaviye şöyle cevap verdi: “Sakin ol! Onları öldüremeyiz; onlar da aynı sayıda Suriyeliyi öldürmeden. Bundan sonra hayatın ne değeri olur? Allah’a yemin ederim ki başka çarem kalmadıkça onunla savaşmayacağım.”
Muaviye belgeyi gönderince Kays bu belgede kendisi ve Ali’nin taraftarlarının savaş sırasında aldıkları canlar ve mallar nedeniyle cezalandırılmamalarını istedi. Bu belgede Muaviye’den mal istemedi.
Muaviye onun isteğini kabul edince Kays ve yanındakiler ona boyun eğdiler.
İç savaş başladığında beş kişi en kurnaz kişiler olarak kabul edilirdi. Görüş ve strateji sahibi Araplar olarak şu kişiler söylenirdi: Muaviye b. Ebu Süfyan, Amr b. el-As, Muğire b. Şu’be, Kays b. Sa’d ve muhacirlerden Abdullah b. Büdeyl el-Huzai.
Kays ve İbn Büdeyl Ali’nin tarafını tuttu. Muğire b. Şu’be ve Amr Muaviye’nin tarafını tuttu. Muğire ise hakemler seçilip Adruh’ta buluşuncaya kadar Taif’te tarafsız kaldı.
Başka bir rivayete göre Hasan ile Muaviye arasında barış Rebîülâhir 41 yılında (4 Ağustos – 2 Eylül 661) yapılmıştır. Muaviye ise Cemaziyelevvel ayının başında (2 Eylül 661) Kufe’ye girmiştir.
Başka bir rivayete göre ise Kufe’ye Rebîülâhir ayında girmiştir. Bu Vakıdî’nin görüşüdür.
Bu yıl Ali’nin oğulları Hasan ve Hüseyin Kufe’den Medine’ye gittiler.