1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52
Hâkka Suresi, Kur’an’ın 69. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 52 ayetten oluşur. Adını, ilk ayette geçen ve “kesin olarak gerçekleşecek gerçek”, “hak olan büyük olay” anlamına gelen “Hâkka” kelimesinden alır. Bu kelime kıyameti ifade etmektedir. Surede kıyamet, hesap günü, geçmiş kavimlerin akıbetleri, insanların amel defterleri ve Kur’an’ın vahiy oluşu üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında kıyametin büyüklüğüne dikkat çekilir:
“Hâkka nedir? Hâkka’nın ne olduğunu sana bildiren nedir?”
ifadeleriyle insanların dikkatleri bu büyük olaya yöneltilir.
Daha sonra Semûd ve Âd kavimlerinin kıyameti ve ilahi azabı yalanlamaları anlatılır. Semûd kavmi korkunç bir sesle helak edilirken, Âd kavmi ise günlerce süren şiddetli bir rüzgârla yok edilmiştir. İnsanların devrilmiş hurma kütükleri gibi yere serildikleri tasvir edilir.
Surede Firavun, ondan önceki inkârcılar ve Lut kavminin de peygamberlerini yalanladıkları için cezalandırıldıkları belirtilir. Böylece geçmiş toplumların sonlarından ibret alınması istenir.
Hâkka Suresi’nde Nuh tufanına da işaret edilir. Geminin insanlar için bir ibret olarak bırakıldığı ve bu olayın öğüt almak isteyenler için bir hatırlatma olduğu belirtilir.
Daha sonra kıyamet sahneleri anlatılır. Sûra bir kez üflendiğinde yer ve dağların kaldırılıp birbirine çarpılacağı, göğün yarılacağı ve meleklerin göğün kenarlarında bulunacağı ifade edilir. O gün Arş’ı sekiz meleğin taşıyacağı bildirilir.
Surede insanların hesap için Allah’ın huzuruna çıkarılacağı ve hiçbir sırlarının gizli kalmayacağı anlatılır. Ardından insanlar iki gruba ayrılarak tasvir edilir.
Amel defteri sağ tarafından verilen kişi büyük bir sevinç içinde:
“Alın, kitabımı okuyun. Ben hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum.”
der. Bunun üzerine hoş bir hayat içinde, yüksek cennetlerde, meyveleri yakın olan nimetler arasında bulunacağı bildirilir.
Buna karşılık amel defteri sol tarafından verilen kişi büyük bir pişmanlık duyar ve:
“Keşke kitabım bana verilmeseydi. Hesabımın ne olduğunu bilmeseydim.”
der. Malının ve gücünün kendisine hiçbir fayda sağlamadığı anlaşılır. Ardından onun bağlanıp cehenneme atılması emredilir. Çünkü dünyada Allah’a iman etmemiş ve yoksulları doyurmaya teşvik etmemiştir.
Hâkka Suresi’nin son bölümünde Kur’an’ın vahiy olduğu güçlü şekilde vurgulanır. Kur’an’ın şerefli bir elçinin getirdiği söz olduğu belirtilir. Onun bir şair sözü olmadığı, bir kâhinin sözü de olmadığı ifade edilir. Kur’an’ın âlemlerin Rabbi tarafından indirildiği açıklanır.
Ayrıca Allah’ın Elçisi’nin Allah adına söz uydurmasının mümkün olmadığı belirtilir. Eğer böyle bir şey olsaydı Allah’ın onu cezalandıracağı ifade edilerek vahyin bütünüyle ilahi kaynaklı olduğu ortaya konulur.
Sure, Kur’an’ın takva sahipleri için bir öğüt olduğu, inkârcılar için ise bir pişmanlık sebebi olacağı belirtilerek sona erer ve:
“Öyleyse yüce Rabbinin adını tesbih et.”
emriyle tamamlanır.
Genel olarak Hâkka Suresi, kıyametin kesinliğini ve dehşetini anlatan, geçmiş inkârcı toplumların sonlarından ibretler sunan, hesap gününde insanların amel defterleriyle karşılaşmalarını tasvir eden, Kur’an’ın ilahi vahiy olduğunu güçlü delillerle ortaya koyan ve insanları ahirete hazırlanmaya çağıran son derece etkileyici bir suredir.